
خوشبختی, داشتن عشقیست از جنس آرامش
ساده...پاک...بی آلایش
گرم و صمیمی همچو نرمی بالش
دور از تمنا و هر دم خواهش
خوشبختی توام است با امنیت
پشت هم ایستادن با یک نیت
خوشبختی همدردیست، در وقت ویرانی
دستانش بگیری و بنشانی
خوشبختی فکریست که در یک دم
من بیگانه شوم با غم
شب ها در وقت دلتنگی ها هم
تنها تو را خواهم، آن دم تو را یابم
من در آن لحظه خوشبختم
که گره خورد بختت بر بختم.
برچسب:
نویسنده: محمد عباسی