
در ستاره, ای زندگی میکنی
همانندش میدرخشی و نور افشانی میکنی
ستاره دنباله دار زیبا آن طرف مرز آرزوهایم,
و آن همان ستاره ایست که من بین سیل عظیم ستارگان برگزیده ام
شب های تاریک تنهایی ساعت ها خیره اش میشوم و دستم را برای گرفتنش بالا میبرم
درهمان اندازه که نمیتوانم بگیرمش از من دور هستی و فاصله داری
کاش فقط برای یکبار به زمین بیایی من قدرت بالا آمدن ندارم
برچسب:
نویسنده: محمد عباسی